- Katılım
- 7 Ocak 2026
- Mesajlar
- 24,048
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 1
- Yaş
- 38
- Konum
- İstanbul
- Web sitesi
- www.hepsigundem.com
Bu hafta içi görülmeye başlanan “casusluk davasında”, orta karar kapsamında tutukluluğunuzun devamına karar verildi. Bu karar hakkında neler söylersiniz? İBB Davası’ndaki 13 numaralı hareket kapsamında da de misal bir suçlamaya karşı savunma yapmıştınız.
İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği tutukluluk halinin devamı kararı ile kelamda casusluk davasının gerçek mahiyeti bir sefer daha görülmüştür: Ortada, casusluk savını açıklığa kavuşturmak üzere bir uğraş yoktur, hiç de olmamıştır. Siyasi niyetlerle kurgulanmış bir davada, olmayan kanıtlara karşı, yapmadığımız bir hareketten ötürü, olmayan bir hatası işlemediğimizi anlatmaya çalışıyoruz.
Hukuk tarihinde cürmün ve cürümlünün peşinen ilan edilip sonra kanıt bulmaya girişildiği kara devirler daima olmuştur. Dreyfus Olayı bunun en sembolik örneklerinden biridir. Siyasal atmosferin somut kanıtların önüne geçtiği yerde yargı; gerçeği aramaz, adalet dağıtmaz, sadece “olağan şüphelilerin” cezalandırılmasına “hukuki” manzara vermeye çalışan bir yapıya dönüşür.
Ceza hukuku, “muhtemelen suçlu” hissiyle değil; hukuka uygun, denetlenebilir ve güçlü kanıtla çalmalıdır. Mahkeme, bu orta kararı ile aslında iddianamenin kanıtlarının güçlü olmadığını itiraf etmiş oldu.
Benimle toplamda 3-4 defa yüz yüze görüşüp 7-8 WhatsApp iletisi göndermiş, Ekrem İmamoğlu ile de yalnızca fotoğraf çektirmiş Hüseyin Gün’ü, milletin zekasıyla alay eder üzere, İmamoğlu Çıkar Gayeli Örgütü’nün yöneticisi olarak tanımlayan bir şema ile iddianame yazarsanız, bunlar olur. İBB Davası’nda da aksiyon 13 üzere, çöken o kadar çok hareket var ki, ben mahkeme heyeti bu davayı nasıl sürdürecek merak ediyorum. Örneğin geçen hafta, “en büyük vurgunun yapıldığı, en fazla kamu ziyanının meydana geldiği” alan olduğu sav edilen, iddianamenin merkezinde yer alan Cebeci Maden Alanıyla ilgili hareket de çöktü.
Casusluk davası, İBB Davası’ndan da hakikat dışı ve absürt bir dava. Çok kısa bir iş bağından, sonuçsuz kalmış ve 6,5 yıl evvel tümüyle tarafımızdan sonlandırılmış bir proje satış uğraşından casusluk çıkarmak devlet ciddiyetine de ulusal güvenliğe de yargı adabına da uymaz. Casusluk iddianamesi o kadar kurmaca, o kadar makûs bir senaryo ki metni yazanların hayat uzunluğu gurur duymayacakları sonuçlara neden olacak.
İBB Davası’nda iki ay geride kaldı. 400 günü aşan tutukluluk sürecinin akabinde mahkeme karşısına birinci çıktığınız anı ve davanın bugüne kadar olan seyrini nasıl değerlendiriyorsunuz?
İBB davası büyük sanık sayısına, dört bin sayfayı bulan iddianamesine, on binlerce sayfayla tanım edilen eklerine ve ülke gündemini bir yılı aşkın bir mühlet ağır bir formda işgal etmesine karşın bomboş bir dava. Böylesine boş bir davada, haksız ve hukuksuz yere tutuklanmışsanız evvel “bir yanlışlık var bu işte” diye düşünüyorsunuz. Milyonlarca vatandaş üzere, siz de “ortada bir yanlışlık olmasa, bunlar başıma gelmezdi” diye düşünüyorsunuz. Yargı mercilerine dilekçe üzerine dilekçe yazıyorsunuz; yüzlerce kanıttan oluşan itirazlar yapıyorsunuz lakin tüm bu gayretlerin dinlenmediğini, size kimsenin kulak vermediğini görüyorsunuz.
İşte o vakit bu devletin, bu yargı sisteminin adaletine dair içinizde kalmış umut kırıntıları da uçup gidiyor. Devletin ve yargı sisteminin, kimi yurttaşlara karşı komplo kurabilecek, hatasız insanların başına çorap örebilecek pozisyondaki bireyler tarafından dejenere edildiğini anlıyorsunuz.
Uzun mühlet, önümde olanca çıplaklığıyla duran bu hakikati kabul etmek istemedim. Lakin ne yazık ki, bugün ülkemiz bu durumda. İktidara aday olan ve kazanma ihtimali de iktidardakilerin uykularını kaçıran Ekrem İmamoğlu’nun oyun dışına atılması için kurgulanmış olan bu dava, yalnızca siyasi bir dava olmasıyla değil, hukukun ve adaletin iğdiş edildiği sorgulama ve kovuşturma yollarıyla de tarihimize bir utanç davası olarak geçecek. Anlaşılan, muhakkak bir siyasi kurguya uygun olarak hareket ediliyor ve yavaş gidilmek isteniyor. O vakit da kanunların bir manası kalmıyor. Bugüne kadar 9 No’lu Silivri Cezaevi’nde tutuklu olan sanıklardan yalnızca bir kişinin tahliye edilmiş olması manidar. Her bir duruşma günü söz veren öteki tutuklu arkadaşların öykülerini dinleyince, keyfiliğin, hukuksuzluğun ve zorbalığın geldiği düzeye inanamıyorsunuz. Duruşmalarda şahit olduğunuz haksızlıklara ve zulme dayanamıyorsunuz.
İBB Davası’ndaki savunmanızda “Müesses medya bana, aileme saldırıyor. 100 milyar dolar bütçem olsa ve kampanya yapsam bu kiri temizleyemem” sözlerini kullandınız. Burada kullandığınız müesses medya terimine yönelik neler söylersiniz? Cezaevi, medya okur-yazarlığı konusundaki algı ve fikirlerinizi değiştirdi mi?
Son 25 yılda kamu fonlarıyla fonlanan, kamu bankalarından alınan kredilerle sahipliği değişen medyadan bahsediyorum. Bu kümelerde gazetecilik yerine tetikçilik yapan “paralı askerler” den bahsediyorum. Yanlışsız dürüst okuyucu yahut izleyicisi olmayan, yegâne eforları prestij suikastı olan “medya adamı” bir güruh bunlar. Hakikati aykırı yüz etmekle görevlendirilmiş, amaç bellenmiş bireylerin üzerine çullanarak efendilerine hizmet eden, bunu da unsur, paha, inanç için değil, yalnızca menfaat için yapan insanlar…
İddia ve yorumlarıyla insanlarımızın zihnini kirleterek gücü ellerinde tutuyorlar. Bunların enfekte ettiği zihinleri ve kalpleri yumuşatmak ve ikna etmek neredeyse imkânsızdır. O yüzden, milyar dolarlarınız olsa bile o zihinleri temizleyemezsiniz. Özgür vaktimde asla okuyup dinlemediğim bu mecraları artık yeterli takip ediyorum. Hem onları tanımak hem de benzeri davranışları asla yapmamak için. Palavra haber ve hakikat ötesi konusunda Türkiye dünyanın en ileri laboratuvarlarından birine dönüştü maalesef. Umut verici olan şu; bu tip medya kuruluşları ülkedeki medyanın %95’ini oluşturuyor, ancak etkileyebildiği nüfus %25’i aşmıyor.
Türkiye’nin demokrasi tarihindeki tüm seçimlerin yanı sıra, Avrupa genelindeki ve ABD’deki seçimler üzerine de çok sayıda çalışmanız bulunuyor. Tüm bu birikim ışığında, hem Türkiye hem de dünya için yakın geleceğe dair öngörüleriniz neler?
Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle bir dönemin sonu geldi diye düşünenler çoğalmıştı. Tek kutuplu dünyada, küreselleşmeyle birlikte liberal demokrasiler periyodu başlayacak; insanlık bolluk ve refah periyoduna geçecekti. 1945’ten beri ABD liderliğinde ittifak yapmış olan “Batı” kazanmıştı. Fakat 2000’lerin başından itibaren, o umut dolu hava dağılmaya başladı. Küreselleşme ve teknolojik ilerlemelerin neden olduğu devasa ekonomik eşitsizlikler, ülkelerin içinde ve ortasında görülmemiş eşitsizlikler doğurdu.
Artan özel servet ve dünyayı tek pazar yapmış olan şirketlerin yükselişi, siyasette güç istikrarını bozdu. Akabinde da dünyanın çabucak her köşesinde demokrasiler zayıfladı; otoriter, popülist ve güçlü önderler devri başladı.
Donald Trump’ın ikinci sefer seçildiği son Amerikan seçimleri, zayıflamış demokrasilerin, çoklu krizler periyodunun ve belirsizliklerin tepesi ve doruğa çıktığı küresel alacakaranlık çağının dönüm noktası oldu. Biz zati Türkiye’de bu süreci dünyadan daha evvel deneyim etmiştik. Sorun şu: Bu çeşit önderler ve rejimler tahlil üretemiyor. Seçmenin kaygı ve kaygılarını manipüle ederek gücü ele geçiriyorlar fakat kangrenleşmiş meseleleri asla çözemiyorlar. Artık de bu dönem kapanıyor. Hem dünyada hem Türkiye’de…
Türkiye seçimler tarihinin bilgilerinin bizlere direkt söylediği sonuçlar kadar, neredeyse hiç değişmeyen ana davranış kodları da var. Bu millet, bir defa inandığı ve yetki verdiği başkana ve o önderin siyasi partisine sonuna kadar talih tanıyor. Ancak sonra, o başkanın milletin kaygılarını çözmeyi unutup, deva olamadığını görünce sıdkı sıyrılıyor. Bir anda karar veriyor, o heyeti ve lideri emekliye sevk ediyor.
1950’den bugüne bu döngünün tekraren tekrar edildiğini gördüğünüzde, müneccim olmaya gerek duymadan neyin geleceğini anlıyorsunuz. Artık tam bir yeni döngü evresindeyiz. Neredeyse mukadder olacak bir iktidar değişiminden bahsediyorum özetle…
Tabii ki bunun kaidesi, seçmeni mobilize ve motive eden, güçlü ve olumlu bir muhalif kampanya. O mümkün olursa, ne kadar büyük bir yenileme olacağına birlikte şahitlik yapacağız. Esasen memleketin dirlik ve tertibe kavuşmasının öteki yolu da kalmadı.
Cumhuriyet
The post Necati Özkan: “İBB Davası’nda bugüne kadar Silivri’deki 9 numaralı cezaevinden yalnızca bir kişinin tahliye edilmiş olması manidar” first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".
Okumaya devam et...
İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği tutukluluk halinin devamı kararı ile kelamda casusluk davasının gerçek mahiyeti bir sefer daha görülmüştür: Ortada, casusluk savını açıklığa kavuşturmak üzere bir uğraş yoktur, hiç de olmamıştır. Siyasi niyetlerle kurgulanmış bir davada, olmayan kanıtlara karşı, yapmadığımız bir hareketten ötürü, olmayan bir hatası işlemediğimizi anlatmaya çalışıyoruz.
Hukuk tarihinde cürmün ve cürümlünün peşinen ilan edilip sonra kanıt bulmaya girişildiği kara devirler daima olmuştur. Dreyfus Olayı bunun en sembolik örneklerinden biridir. Siyasal atmosferin somut kanıtların önüne geçtiği yerde yargı; gerçeği aramaz, adalet dağıtmaz, sadece “olağan şüphelilerin” cezalandırılmasına “hukuki” manzara vermeye çalışan bir yapıya dönüşür.
Ceza hukuku, “muhtemelen suçlu” hissiyle değil; hukuka uygun, denetlenebilir ve güçlü kanıtla çalmalıdır. Mahkeme, bu orta kararı ile aslında iddianamenin kanıtlarının güçlü olmadığını itiraf etmiş oldu.
Benimle toplamda 3-4 defa yüz yüze görüşüp 7-8 WhatsApp iletisi göndermiş, Ekrem İmamoğlu ile de yalnızca fotoğraf çektirmiş Hüseyin Gün’ü, milletin zekasıyla alay eder üzere, İmamoğlu Çıkar Gayeli Örgütü’nün yöneticisi olarak tanımlayan bir şema ile iddianame yazarsanız, bunlar olur. İBB Davası’nda da aksiyon 13 üzere, çöken o kadar çok hareket var ki, ben mahkeme heyeti bu davayı nasıl sürdürecek merak ediyorum. Örneğin geçen hafta, “en büyük vurgunun yapıldığı, en fazla kamu ziyanının meydana geldiği” alan olduğu sav edilen, iddianamenin merkezinde yer alan Cebeci Maden Alanıyla ilgili hareket de çöktü.
Casusluk davası, İBB Davası’ndan da hakikat dışı ve absürt bir dava. Çok kısa bir iş bağından, sonuçsuz kalmış ve 6,5 yıl evvel tümüyle tarafımızdan sonlandırılmış bir proje satış uğraşından casusluk çıkarmak devlet ciddiyetine de ulusal güvenliğe de yargı adabına da uymaz. Casusluk iddianamesi o kadar kurmaca, o kadar makûs bir senaryo ki metni yazanların hayat uzunluğu gurur duymayacakları sonuçlara neden olacak.
İBB Davası’nda iki ay geride kaldı. 400 günü aşan tutukluluk sürecinin akabinde mahkeme karşısına birinci çıktığınız anı ve davanın bugüne kadar olan seyrini nasıl değerlendiriyorsunuz?
İBB davası büyük sanık sayısına, dört bin sayfayı bulan iddianamesine, on binlerce sayfayla tanım edilen eklerine ve ülke gündemini bir yılı aşkın bir mühlet ağır bir formda işgal etmesine karşın bomboş bir dava. Böylesine boş bir davada, haksız ve hukuksuz yere tutuklanmışsanız evvel “bir yanlışlık var bu işte” diye düşünüyorsunuz. Milyonlarca vatandaş üzere, siz de “ortada bir yanlışlık olmasa, bunlar başıma gelmezdi” diye düşünüyorsunuz. Yargı mercilerine dilekçe üzerine dilekçe yazıyorsunuz; yüzlerce kanıttan oluşan itirazlar yapıyorsunuz lakin tüm bu gayretlerin dinlenmediğini, size kimsenin kulak vermediğini görüyorsunuz.
İşte o vakit bu devletin, bu yargı sisteminin adaletine dair içinizde kalmış umut kırıntıları da uçup gidiyor. Devletin ve yargı sisteminin, kimi yurttaşlara karşı komplo kurabilecek, hatasız insanların başına çorap örebilecek pozisyondaki bireyler tarafından dejenere edildiğini anlıyorsunuz.
Uzun mühlet, önümde olanca çıplaklığıyla duran bu hakikati kabul etmek istemedim. Lakin ne yazık ki, bugün ülkemiz bu durumda. İktidara aday olan ve kazanma ihtimali de iktidardakilerin uykularını kaçıran Ekrem İmamoğlu’nun oyun dışına atılması için kurgulanmış olan bu dava, yalnızca siyasi bir dava olmasıyla değil, hukukun ve adaletin iğdiş edildiği sorgulama ve kovuşturma yollarıyla de tarihimize bir utanç davası olarak geçecek. Anlaşılan, muhakkak bir siyasi kurguya uygun olarak hareket ediliyor ve yavaş gidilmek isteniyor. O vakit da kanunların bir manası kalmıyor. Bugüne kadar 9 No’lu Silivri Cezaevi’nde tutuklu olan sanıklardan yalnızca bir kişinin tahliye edilmiş olması manidar. Her bir duruşma günü söz veren öteki tutuklu arkadaşların öykülerini dinleyince, keyfiliğin, hukuksuzluğun ve zorbalığın geldiği düzeye inanamıyorsunuz. Duruşmalarda şahit olduğunuz haksızlıklara ve zulme dayanamıyorsunuz.
İBB Davası’ndaki savunmanızda “Müesses medya bana, aileme saldırıyor. 100 milyar dolar bütçem olsa ve kampanya yapsam bu kiri temizleyemem” sözlerini kullandınız. Burada kullandığınız müesses medya terimine yönelik neler söylersiniz? Cezaevi, medya okur-yazarlığı konusundaki algı ve fikirlerinizi değiştirdi mi?
Son 25 yılda kamu fonlarıyla fonlanan, kamu bankalarından alınan kredilerle sahipliği değişen medyadan bahsediyorum. Bu kümelerde gazetecilik yerine tetikçilik yapan “paralı askerler” den bahsediyorum. Yanlışsız dürüst okuyucu yahut izleyicisi olmayan, yegâne eforları prestij suikastı olan “medya adamı” bir güruh bunlar. Hakikati aykırı yüz etmekle görevlendirilmiş, amaç bellenmiş bireylerin üzerine çullanarak efendilerine hizmet eden, bunu da unsur, paha, inanç için değil, yalnızca menfaat için yapan insanlar…
İddia ve yorumlarıyla insanlarımızın zihnini kirleterek gücü ellerinde tutuyorlar. Bunların enfekte ettiği zihinleri ve kalpleri yumuşatmak ve ikna etmek neredeyse imkânsızdır. O yüzden, milyar dolarlarınız olsa bile o zihinleri temizleyemezsiniz. Özgür vaktimde asla okuyup dinlemediğim bu mecraları artık yeterli takip ediyorum. Hem onları tanımak hem de benzeri davranışları asla yapmamak için. Palavra haber ve hakikat ötesi konusunda Türkiye dünyanın en ileri laboratuvarlarından birine dönüştü maalesef. Umut verici olan şu; bu tip medya kuruluşları ülkedeki medyanın %95’ini oluşturuyor, ancak etkileyebildiği nüfus %25’i aşmıyor.
Türkiye’nin demokrasi tarihindeki tüm seçimlerin yanı sıra, Avrupa genelindeki ve ABD’deki seçimler üzerine de çok sayıda çalışmanız bulunuyor. Tüm bu birikim ışığında, hem Türkiye hem de dünya için yakın geleceğe dair öngörüleriniz neler?
Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle bir dönemin sonu geldi diye düşünenler çoğalmıştı. Tek kutuplu dünyada, küreselleşmeyle birlikte liberal demokrasiler periyodu başlayacak; insanlık bolluk ve refah periyoduna geçecekti. 1945’ten beri ABD liderliğinde ittifak yapmış olan “Batı” kazanmıştı. Fakat 2000’lerin başından itibaren, o umut dolu hava dağılmaya başladı. Küreselleşme ve teknolojik ilerlemelerin neden olduğu devasa ekonomik eşitsizlikler, ülkelerin içinde ve ortasında görülmemiş eşitsizlikler doğurdu.
Artan özel servet ve dünyayı tek pazar yapmış olan şirketlerin yükselişi, siyasette güç istikrarını bozdu. Akabinde da dünyanın çabucak her köşesinde demokrasiler zayıfladı; otoriter, popülist ve güçlü önderler devri başladı.
Donald Trump’ın ikinci sefer seçildiği son Amerikan seçimleri, zayıflamış demokrasilerin, çoklu krizler periyodunun ve belirsizliklerin tepesi ve doruğa çıktığı küresel alacakaranlık çağının dönüm noktası oldu. Biz zati Türkiye’de bu süreci dünyadan daha evvel deneyim etmiştik. Sorun şu: Bu çeşit önderler ve rejimler tahlil üretemiyor. Seçmenin kaygı ve kaygılarını manipüle ederek gücü ele geçiriyorlar fakat kangrenleşmiş meseleleri asla çözemiyorlar. Artık de bu dönem kapanıyor. Hem dünyada hem Türkiye’de…
Türkiye seçimler tarihinin bilgilerinin bizlere direkt söylediği sonuçlar kadar, neredeyse hiç değişmeyen ana davranış kodları da var. Bu millet, bir defa inandığı ve yetki verdiği başkana ve o önderin siyasi partisine sonuna kadar talih tanıyor. Ancak sonra, o başkanın milletin kaygılarını çözmeyi unutup, deva olamadığını görünce sıdkı sıyrılıyor. Bir anda karar veriyor, o heyeti ve lideri emekliye sevk ediyor.
1950’den bugüne bu döngünün tekraren tekrar edildiğini gördüğünüzde, müneccim olmaya gerek duymadan neyin geleceğini anlıyorsunuz. Artık tam bir yeni döngü evresindeyiz. Neredeyse mukadder olacak bir iktidar değişiminden bahsediyorum özetle…
Tabii ki bunun kaidesi, seçmeni mobilize ve motive eden, güçlü ve olumlu bir muhalif kampanya. O mümkün olursa, ne kadar büyük bir yenileme olacağına birlikte şahitlik yapacağız. Esasen memleketin dirlik ve tertibe kavuşmasının öteki yolu da kalmadı.
Cumhuriyet
The post Necati Özkan: “İBB Davası’nda bugüne kadar Silivri’deki 9 numaralı cezaevinden yalnızca bir kişinin tahliye edilmiş olması manidar” first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".
Okumaya devam et...