Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikcioğlu, belediyedeki müfettiş baskısına dikkat çekti: ‘Memurlar korkuyor, hizmete imza atmıyor’

[hepsigundem]

Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikcioğlu Cumhuriyet’in sorularını yanıtladı.

– Behzat Ç izleyicinin karşısına sistem dışı bir başkomiser olarak çıktı. Halk Behzat Ç’yi benimsedi ve bir fenomen oldu. Siz Behzat Ç ile aranızda ne üzere benzerlikler görüyorsunuz?

Behzat Ç, devlet için yetiştirilmiş, vatansever bir adam. Behzat Ç, kimsenin cüret edemediği bir dönemde paralel yapıyı anlattı. Kabalığı hariç diğer bütün ögeler birebir benimle örtüşüyor. Babam Vakıflar Bölge Müdürü iken onlarca evin sahibi olabilirdi. O devir bu türlü vazifelerde bulunan insanların ellerinde inanılmaz yetkiler vardı lakin bizim sadece bir aile meskenimiz oldu. Bu durumu latife olarak babama söylediğimde, latife olmasına karşın fırça yemiştim. Böyle bir ailenin içerisinden yetişmiş bir adamım. Bence Behzat Ç ile bu istikametten de benziyoruz. Onun babası da asker, asker bir ailede yetişen Behzat Ç vatanına karşı büyük bir sevgiyle hareket ediyor, aksini gözü görmüyor. Benim de o denli.

‘SANAT SİYASETTEN FARKLI DÜŞÜNÜLEMEZ’

– Aday olduğunuzda mesleğiniz nedeniyle tenkitler oldu, bu tenkitler ne kadar haklıydı sizce?

Söylence şu oldu “Sanatçıdan belediye başkanı olur mu kardeşim?”… Bu büyük bir bilgisiz söylencesi aslında. Berberden, mimardan, bir ev kadınından belediye başkanı olabiliyor da sanatçıdan neden olmuyor, bu “olamama imajı” neden sanatçının üzerine yapıştırılmış… Bunun en büyük nedeni 23 yıllık siyasi iktidarın kültür ve sanata olan yatırımının göstergesi. Zülfü Livaneli sanatçıydı, siyasetin içerisindeydi. Fatma Girik bir sinema sanatçısıydı, belediye başkanlığı yaptı. Cüneyt Arkın da seçimlere girdi. Lakin Fahrettin Cüreklibatır ismini o vakit kimse bilmediği için kazanamadı. Özetle sanatçı, her daim siyasetin içerisinde olur. Zira sanatçı toplumsal olayları analiz eder. Repertuvarına seçtiği oyunlarda topluma yol gösterici olur. Sanat siyasetten ayrı düşünülemez.

– Sanatçı olmanız size nasıl bir katkı sağladı?

Sanatçı olmam görünürlük bakımından avantaj sağladı. Kendimi anlatmak için uğraşmadım. Yıllarca televizyon aracılığıyla konutlara girmişim esasen. Oynadığım rollerde devlet adamının ne demek olduğunu anlatmışım, ülkenin en hassas noktalarına parmak basmışım. Toplumsal hayatıma dikkat etmişim. Bütün bunlar seyircimle olan bağımı güçlendirdi. Siyaset bunun ne demek olduğunu başta bilmediği için anlamadı fakat sonra işin içine girince bunun nasıl güçlü bir bağ olduğunu fark ettiler.

‘YALAN BENİ SIKINTIDAN ÇIKARTIYOR’

– Sanatçılar genel olarak hassas kişilikleri ile bilinir. Siyaset ise acımasız bir dünya. Sanatçı kimliğinizle siyasetçi kimliğinizin çatıştığı anlar oluyor mu?

Evet, var. Siyasetteki palavra beni çileden çıkartıyor. Sahne üzerinde sanatçı, rol bireyinin söylediğini söyler, yani rol yapar ve rol yaptığını herkes bilir. Siyasette yapılan rolü vatandaş bilmeden seyrediyor. Koşullar böyle olunca benim siyasette en gerildiğim nokta, palavranın bu kadar kolay bir halde söyleniyor olması. Yoksa “sanatçı hassastır”… Hayır, ben hassas falan değilim. Bir idealim varsa sonuna kadar o mefkurede ilerlerim. Medya dünyası da öyle kolay bir dünya değildir, kendi içinde klikleri, cemiyetleri vardır. Sürdürülebilir bir iş yapmanız çok mümkün olmayabilir.

– Medya dünyasında kıskançlık çok konuşulur, siyasette de birebir…

Biraz öyle. Evet.

‘KENDİMİ GERİDE TUTUYORUM, İŞİME ODAKLANIYORUM’

– Politikler görünür olmak, tanınmak için efor harcar, sizin buna ihtiyacınız olmadı. Kıskançlık hissediyor musunuz?

Tam da bu nedenle, “rol çalmak” üzere düşünülmemesi için ben kendimi geride tutuyorum ve yaptığım işe odaklanıyorum.

Seçim zamanında aday adaylarıyla ilçe içerisinde bazı handikaplar maalesef yaşadık. Bu işi becereceğimizi anlatmak sıkıntı oldu. Size şöyle örnek vereyim: Ben “30-35 meclis üyesi sokacağız” dediğimde çok kişi güldü. Bu benim zihnimde çok ağır gelen bir olay olarak kaldı. Yani “Bu adam da hiçbir şey bilmiyor, kalkmış burada 30-35 kişiyi meclise sokmaktan söz ediyor” dediler. O sırada hiç kimseyi tanımıyorum, bir takımım yok. Herkes bunu biliyor, inanmadılar alışılmış. Ben de hepsiyle tek tek grup elbisesine teze girdim, çünkü takım elbisem yok. Sonuçta 33 kişi soktuk ve altı grup elbise kazandım.

‘İLK SERMAYEM GÜVEN’

– Haklı çıkmanız nasıl bir değişikliğe neden oldu?

Ondan sonra kırılmalar başladı. Beşerler benden kendilerine güvenmemi istediler. İnsan münasebetlerinde benim birinci sermayem güvendir. Fakat o itimat ögesine zeval geldiğinde o bireyle alakamı tekrar tesis etmem güç olur. İlk etapta, herkese kendilerine güvendiğimi belirttim. Seçimi aldıktan sonra “Sizin bana güvenme zamanınız geldi” dedim ve ondan sonra kıssa gelişti. Kıskançlıklar, çekememezlikler ve güvensizlik yerini bir arada yürüyerek yapılan işlerin iştirakine bıraktı, öbür bir kimyaya büründü.

– İçinden geçtiğimiz dönemde siyasetin sanata tesiri nedir, sansür, müdahale yahut baskı yaşanıyor mu?

Benim emekli olma öyküm tam da bununla ilgili. Cumhurbaşkanımızın Ordu Gençlik Kolları ile yaptığı bir toplantıda Devlet Tiyatrosu’ndaki sanatçılar için “Parasını ben veriyorum kardeşim, bu adamlar benim dediğimi yapacak” dedi. Bu sözleri duyduğumda turnedeydim ve dönüş yolunda başımda arbede ede ede gelirken radara girdim. Polis memuru kardeşimiz beni çevirdi, “Ne yapıyorsun sen valim” dedi. İşte o yolda karar verdim, “Madem parasını sen veriyorsun, ben senin verdiğin parayla sanatımı yapmak istemiyorum” dedim ve emekli oldum. Bu söylemden sonra Devlet Tiyatrosu’nun gerilemesi başladı. Çünkü sonrasında Devlet Tiyatrolarını ayakta tutan birçok sanatçı arkadaşımız da kurumu terk etti.

– İçeride çaba etmek mümkün değil miydi?

Mümkün değildi. CİMER denen bir olay çıkmıştı. Giyilen kostümlere dahi karışan seyirciler vardı. Seyirci kostüme, sanatçının estetiğine karışamaz. Lakin ideoloji olarak eleştirebilir. Bir etek uzunluğu yüzünden oyun kalkabilir mi, kostüm yüzünden Avrupa’ya çıkış yasağı getirilebilir mi… Giysi ile kostümün arasındaki farkı bilmeyen bir yapıyla lakin o kuruma bağlı olmadan mücadele edebilirsiniz.

– Partinizin birçok belediye başkanı cezaevinde, yargılamaları tutuklu yapılıyor. Siyaset de yargıda da baskı konuşuluyor. İçinden geçtiğimiz süreci nasıl okuyorsunuz?

Belediyelere baskı var, çünkü çalışıyoruz. Evvelden ferdi rant siyaseti vardı, biz bugün toplumsal rant üzerinden siyaset yapıyoruz. Aslında lokal seçimde kaybeden iktidarın kitlesi, yapılan hizmetler nedeniyle daha da eridi. Halka hizmet ediyoruz lakin karşımızda bunu engellemeye çalışan bir sistem var.

– Birinci etapta tasarruf önlemleri gelmişti…

Tasarruf önlemlerini kabul etmem mümkün değil. Çünkü benim, meskeninin vergisini ödeyen bir beşere tasarruf önlemi yüzünden hizmet götürememe üzere bir mazeretim olamaz. Halk diyebiliyor mu “Ben de vergimi vermiyorum”… Tasarruf önlemi en büyük engellemelerden biri oldu. Diğer taraftan durmadan CİMER’den soruşturmalar geliyor, söz veriyoruz. Müfettişlerimiz eksik olmuyor. Ben bundan şikayetçi değilim. Müfettişlerimiz gelecek, belediyeyi denetim edecek. Burada olmalarından mutluyum. Lakin durum belediyedeki işçiye mobbinge, baskıya gerçek gitmeye başladı.

– Nasıl yani?

Basit bir örnek vereyim: Uluslararası bir şenlik başlattık geçen yıl. Bu yıl ikincisini düzenleyeceğiz. Ancak ikincisini yaptırmamak için bazı memur arkadaşlarımız bizim şenliğimize imza atmak istemediler. Bu nedenle iki kültür müdürü değiştirmek zorunda kaldım. Yani olay yalnızca bizi incelemek değil, olay incelerken memuru da tehdit etme boyutuna varan aksiyonlara dönüştü.

– Memurları nasıl tehdit ediyorlar?

Memurlar korkuyor, korktukları için belediyenin yapacağı hizmete, aksiyona imza atmamaya başlıyorlar. Sonra karşı argüman geliştiriyorlar ve “Siz hani siz hiç kimseyi işten çıkarmayacaktınız” diyorlar. Tamam lakin biz iş yapamıyoruz. Ben geldiğim vakit hiçbir çalışanı, siyasi bir ideoloji için gayret etmiyorsa işinden çıkartmayacağıma dair söz vermiştim ki öyle oldu. Lakin bunun üzerine o denli aksiyonlar gerçekleştirildi ki… Bir baktık EYT’den birçok insan emekli oldu. Bunların tazminatını Vilayetler Bankası’nın bütçesinden ödüyoruz. O vakit da bütçe büyük oluyor. Sizi çalıştırmamak için ellerinden gelen azamî çabası gösteriyorlar. Ancak inat ediyoruz, çalışıyoruz.

‘EŞİM KARŞI ÇIKTI’

– Bu kadar belediye başkanı içerideyken “Sıra bana da gelir mi” tasası yaşıyor musunuz?

Benim gözüm kara, yaptığımdan eminim. Ben vatandaşa hizmet için geldim. Meskenden çıktım, CHP’ye üye oldum ve seçime girdim. Eşim karşı çıktı, “80 milyonun sanatçısısın, 600 bin kişinin belediye başkanı mı olacaksın, sende akıl yok” dedi. Lakin benim bir idealim, bir inancım vardı. Ve daima o inanç doğrultusunda hareket ettim. Bu nedenle geceleri rahat uyurum. Ben hiç bu türlü bir endişeye gark olmadım.

‘GÜNEYDOĞU’DA ASKERDİM’

Ben en verimli yaşımda güneydoğuda askerlik yaptım. Her gece bir hareket, hareket vardı. Benim orada geçirdiğim 16 aydan daha kötü ne olabilir ki, Silivri mi… Silivri beş yıldızlı otel üzere kalır. Bu ülke için dişimle tırnağımla çalıştım, yanlışsız bildiğimi devletçi bir anlayışla yaptım, benim bir tasam yok.

‘HİZMET ETTİ’ DESİNLER

– Belediye başkanlığının akabinde diğer bir siyasi amacınız var mı?

Yok. En güzel tarafım da bu benim. Yalnızca Etimesgut Belediye Başkanlığı. Yarın “Erdal Lider bunu yaptı, çalmadı, çırpmadı, hizmet etti” desinler. Zati bunun için geldim. Buradan çıktıktan sonra bayanlarımızın sokaklardaki rahatlığını görün lütfen. Yani içsel bir rahatlamanın toplumsal olarak neye mal olduğunu biraz dolaştığınızda anlıyorsunuz.

‘BİR DAHA KARTALKAYA YAŞANMASIN’

– Pekala vatandaşa hizmette en çok zorlandığınız alan ne oldu?

Eski alışkanlıkları dönüştürmekte zorlanıyoruz. “Siz başlayın biz sonra hallederiz” diye devamlı eş, dost, akraba öyküsü üzerinden iş yürümüş. İş yerleri açılmış lakin ruhsatlar verilmemiş. İlçede 35 bin ruhsatsız iş yeri vardı. Birinci bir yılda bunu 21 bine düşürebildik.

– Ruhsat mı verdiniz, nasıl düşürdünüz?

Ruhsat için bazı kıstaslar var, bunların yerine getirilmesi gerek. Kimileri bunu anlayışla karşılarken kimileri karşılamıyor. Anlayışsız karşılandığı vakit devletin yönetmeliğine göre hareket ediyorsunuz ve itiş kakış oluyor. Ben bu itiş kakıştan hoşlanmıyorum. O yüzden diyorum ki eski alışkanlıklarımızdan bir an önce kurtulalım. Ruhsat almak için ne gerekiyorsa yapalım ki Kartalkaya’daki acılar yaşanmasın.

‘EMEKLİLER İKİNCİ ERGENLİĞİ YAŞIYOR’

– Emekli Tiyatrosu’nu başlattınız, fikir nasıl çıktı?

Seçim zamanında Eryaman’da dolaşıyorduk. Emekli erkeklerin okey oynadığını, bayanların da öteki bir yerde sohbet ettiklerini gördüm. Tuhaf geldi, bunu söylediğimde “Senin projen ne” diye sordular. Ben de “Emekli Tiyatrosu olacak, turne yapacaksınız, sizi Türkiye’nin dört bir tarafında gezdireceğim” dedim.

– Bu seçim çalışmalarında oluyor değil mi, pekala sonra?

Seçildikten sonra unutmamışlar. Gelip “Ne oldu bizim Emekli Tiyatrosu” dediler. Ben de “Başlıyoruz” dedim ve birinci etapta 900 emekli “Ben tiyatrocu olacağım” diye başvurdu.

İşin büyüklüğünü bugün çok daha net anlıyorum. Emekliler seyirci karşısına çıkıyor, alkış ile ödüllendiriliyorlar. Ezber yapmak zorunda oldukları için alzheimera karşı savaşmalarını sağlıyor, onlara hayatlarında bir amaç veriyoruz. Uzun müddettir içinde bulunmadıkları bir toplumsal ortam kazandılar. Bence emekliler ikinci ergenliği yaşıyorlar. Bu nedenle Emekli Tiyatrosu inanılmaz büyük bir patlama yaşadı. Geçen dönem altı oyun yaptık.

– Yazanlar da mı kendileri?

Geçen dönem Turgut Özakman üzere Türk müelliflere ilişkin eserler sahneye kondu. Bu dönem kendi skeçlerini yazmak istiyorlar. Bizim Emekli Tiyatrosu’nu Fransa’da bir direktör duyuyor, Büyükelçiliğimize başvuruyor ve erken gelip gösteride yer almak istediğini söylüyor. Bu kişi Emekli Tiyatromuzdaki arkadaşlarla bir gösteri yaptı. Fransız büyükelçimizle bir arada büyük bir takdirle seyrettik.

‘HİZMET EDERKEN UMUT DA VERMELİYİZ’

– Türkiye’de gençlerin ümitsizlik hissi giderek artıyor. Bir sanatçı ve yönetici olarak gençlere ne söylersiniz?

Liyakati ortadan kaldırdılar. Gençler hem akademik yapının hem hayatta bir şeyler yapabilmenin ahbap çavuş ilgisiyle yürüdüğünü görüyor. Bence ülkenin en büyük trajedisi bu. Biz gençlere umut vermek gerektiğini gördük. Üniversiteye hazırlık kurslarını ücretsiz yaptık ve kadroyu ona göre belirledik. Örneğin bu yıl gelir düzeyi düşük olan, dersaneye gidemediği için bize gelen 65 öğrencimizi üniversiteye soktuk.

‘EN BÜYÜK TAKIMIM, ÜNİVERSİTELER’

Size “Benim takımım yok” demiştim ya, artık “Benim en büyük takımım üniversiteler. ODTÜ, Ankara, Hacettepe, Bilkent, Başkent, Çankaya üniversitelerindeki hocalarım aslında benim takımlarım ve öğrencileri benim personelim” dedim. Bu bağlamda birinci ODTÜ’yü ziyaret ettik. Projelerimizde mimarlık öğrencileriyle çalışmak istediğimizi söyledik. Kullandığımız projelerde öğrencilere emeklerinin karşılığını ödemek istediğimizi belirttik. Dekanımız hiç ikiletmedi. Şöyle örnek vereyim: Şeker Mahallesi’ni ödev olarak verdik. Projeler geldi ve biz bazı projeleri aldık. O çocuklara umut olmaya çalıştık, “Bak bu yüzden okuyorsun” demek istedik. Hacettepe Üniversitesi’ne gittik. “Kreşlerimiz çok makus çocukları 4 saat uyutuyorlar, ‘Bakım Evi’ değil, ‘Bırakma Evi’ üzere olmuş artık. Bunun halini düzeltmemiz gerekiyor” dedik. Bir protokol yaptık, yeni mezun öğrencileri almaya başladık. Belediyeler hizmet ederken insanlara umut da vermeli.

‘BİR OBURDUR ANKARA’

– “Ankara’nın en güzel yanı İstanbul’a dönüştür” diye neredeyse herkesçe bilinen bir kelam var. Bir Ankaralı olarak ne diyorsunuz bu söze?

Ankara aldığınız keyifle konseyidir. O yüzden buranın sohbeti, gece masaları diğerdir. Ankara’yı bilmezseniz sevemezsiniz. Hem Ankara önce sizi sevecek ancak İstanbul kimseyi sevmez.

PORTRE

1970’te Ankara’da doğdu. Birinci, orta ve lise öğrenimini farklı vilayetlerde tamamladı. 1993’te Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’ndan mezun oldu. 1995/96 döneminde Diyarbakır Devlet Tiyatrosu’nda müdür vekili olarak bulundu. Askerlik misyonunu Hakkari’de TİM kumandanı olarak yerine getirdi. Uzun yıllar Devlet Tiyatroları’nda sanatçı olarak görev yaptı, sayısız sinema ve dizide rol aldı. Behzat Ç ve Vali’de başrolü canlandırdı. Sanat hayatı boyunca birçok mükafata değer görüldü. Ankara’da kurduğu Tatbikat Sahnesi’nin genel sanat yönetmenliğini 10 yıldır sürdüren Beşikcioğlu, 2024 yerel seçimlerinde 20 yıldır MHP’nin elinde olan Etimesgut’u CHP’ye kazandırdı.

Cumhuriyet

The post Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikcioğlu, belediyedeki müfettiş baskısına dikkat çekti: ‘Memurlar korkuyor, hizmete imza atmıyor’ first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".

Okumaya devam et...